به مداخله ی نظامی علیه لیبی پایان دهید!

Libyen-Flugblatt persisch 30.März 2011


به مداخله ی نظامی علیه لیبی پایان دهید!
در تبلیغات قدرت های بزرگ امپریالیستی ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و فرانسه سالهای متمادی است که چنین وانمود می شود که گویا
هنوزدراتحاد نظامی علیه هیتلر و فاشیسم هستند. عراق، یوگسلاوی، افغانستان، بار دیگر عراق، در این میان سودان، جمهوری دمکراتیک کره،
… و متعاقب آن دروغهای وقیهانه ی امپریالیستی درباره ی „قتل عام توده ای“، „اسلحه های کشتار جمعی“، „اسلحه های اتمی“ و … آشکار
گردیده است  اما این ترفندها تا حمله دیگر اهمیت خود را از دست می دهند و تحریکات جنگی با یک دلیل مسخره دیگرآغاز می شود. در واقع
تبلیغات جنگ افروازانه امپریالیستی ما را بیاد سخنرانی رادیویی هیتلر هنگام حمله به لهستان می اندازد که می گفت : از ساعت 54:8 به آتش
دشمن جواب خواهیم داد!“
صرف نظرازاینکه ما چه نظری درمورد میلوشویچ، صدام حسین ویا اکنون قذافی داریم، دشمن اصلی خلقها، امپریالیسم است. قدرت های
بزرگ با حمله عریان می خواهند خواسته های خود را به خلقها تحمیل نمایند. موضعی که بیان تضاد جهانی امپریالیسم وتوده های تحت ستم است
و بهمین دلیل هرانسان مترقی بایستی علیه امپریالیسم به مبارزه برخیزد.
یک فرق مهم قیام در تونس، مصر، بحرین با لیبی اینست که از همان روزهای نخست اپوزیسیون لیبی مسلحانه علیه دولت عمل کرد و
ساختمانهای دولتی را به آتش کشید و ایستگاههای پلیس را نابود کرد، نزاعی که قبل از هرچیز نتیجه اختلافات درونی بوروکراسی دولتی است
که انعکاس خود را بیش از همه در ارتش بروز داد. تنها برافراشتن پرچم دوران پادشاهی ادریس ماهیت رهبری قیام کنندگان در بن قاضی را
روشن می کند. اهداف این جریان در تضاد کامل با خواستهای دمکراتیک توده ای قرار دارد. رهبری این اپوزیسیون مطمئن بود که از طرف
امپریالیستهای اروپایی دیر یا زود مورد حمایت قرار می گیرد، زیرا قذافی چون بن علی، مبارک، سگ و دست نشانده مستقیم امپریالیستها و
دیگران نیست. امپریالیست ها در کشورهای وابسته به خود، رژیم هایی، بوروکراتیک کاپیتالیستی بوجود می آورند که موجب خشم توده های
تحت ستم می گردد. این قدرت های بزرگ امپریالیستی  که پشت آنها کنسرن های چند ملیتی ایستاده اند  بسته به راهکار و تاکتیکهای خویش
هنگامی که توده های خلق به شورش دست می زنند، برخوردهای متفاوتی را برای حل معضل اتخاذ می نمایند.) اگر در سالهای 08 ایالات متحده
آمریکا در آمریکای لاتین بدفعات به کودتاهای نظامی دست می زدند و دولت فرانسه تا امروز در آفریقا فعال است ؛ برعکس امپریالیست های
اتریش، آلمان و ایتالیا اساسا از راههای نفوذ دیپلماتیک و دادن باج، روابط اقتصادی خود را در کشورهای وابسته به پیش می برند.(
هدف همیشه یکی است: رژیمی فرمانبردار، که بهترین شرایط را برای حداکثراستثمار تضمین نماید. روندی که تابع تضادهایی مابین قدرت
های بزرگ در نتیجه رقابت های جهانی برای نفوذ درمناطق دیگر است. دلیل اینکه روسیه و چین درمورد مساله لیبی )در شرایط کنونی( در
شورای امنیت سازمان ملل متحد از حق وتو استفاده نکردند، به وضعیت تقسیم مناطق تحت نفوذ قدرت های بزرگ و کنسرن های آنها مربوط
است. روسیه و چین درنظام کاپیتالیستی جهانی کاملا ادغام هستند، آنها دست به حمله متقابل نمی زنند، تاوقتی که مناطق تحت نفوذشان مستقیما
مورد تجاوز قرار نگیرد، گذشته از اینکه امروز هنوز درموقعیتی نیستند که از منافع خود، درمنطقه مدیترانه باقدرت به دفاع برخیزند. اما خطر
جنگ بین امپریالیستها درحال رشد است. بنظر می رسد که در دهه های آینده جنگ های بزرگی برای تقسیم جهان درراه است ، که اتریش هم در
آن شریک خواهد بود. نیروهای اتریشی در بالکان در حال تثبیت مصالح غارتگرانه خویش می باشند، بخش های دیگری از نیروهای آن در
قبرس ومرزهای سوریه مستقرهستند.اگرچه برای وزیر جنگ اتریش دارابش )طبق گزارش رسانه ای( واضح است که سربازان اتریشی
درصورت حمله اتحدیه اروپا به لیبی „مسلما“ در گروه سلاخان شرکت خواهند کرد، که درخدمت منافع امپریالیستی است  هم اکنون کنسرن نفتی
او ام فا ) OMV ( در لیبی فعال است، همچنین کنسرن استارباک ) Strabag ( در بخش اتوبان سازی و اسامر) Asamer ) دارای چند کارخانه بتون
سازی است. لیبی در مقایسه با همسایگانش، کشوری ثروتمند است: درآمد سرانه در لیبی هم ردیف کرواسی و مجارستان می باشد )تقریبا 7 برابر
مصر!( بدین خاطر نیز برای بورکراسی دولتی این امکان را فراهم آورده که در سطح بین المللی تقریبا با اعتماد به نفس عمل کند، برای مثال
هنگامی که قذافی دبیراول اتحادیه کشورهای آفریقایی بود. بدون توجه به همکاری تنگاتنگ او با اتحادیه اروپا برای جلوگیری از ورود پناهندگان
به اروپا و باز کردن دراقتصاد لیبی به روی کنسرن های امپریالیستی )برای مثال OMV (، اتحادیه اروپا از موقعیت بوجود آمده برای بسرکار
آوردن یک رژیم کاملا دست نشانده حداکثر استفاده را می نماید.
اما تلاش های امپریالیستها، در کشورهای عربی برای ایجاد شرایط پایدار جهت استثمار، همانگونه که در عراق، افغانستان و مناطق دیگر
اتفاق افتاد، کامیاب نخواهد شد. تا زمانی که سرکوب هست، مقاومت نیز خواهد بود و امر آزادی خلقها تنها بدست خود آنها امکان پذیر است.
سرنگون باد اتحادیه اروپا! سرنگون باد امپریالیسم !
از مبارزات آزادی بخش و ضدامپریالیستی خلقها پشتیبانی نماییم!
زنده باد انقلاب سوسیالیستی !
0222/3/02
بدیل برای ایجاد حزب انقلابی  کمونیستی )اتریش( IA*RKP;iarkp
فعالین سیاسی چپ در وین)اتریش(
اتحادیه انقلابی  کمونیستی جوانان )اتریش( RKJV

110330Libyen-Persisch

Advertisements

%d Bloggern gefällt das: