Komünizme Götüren Yol

Komünizme Götüren Yol

Avusturya’da Proleter Devrim ve Sosyalizmin Yolu üzerine Tezler

(May›s 2005)

Avusturya, küçük olmas›na karfl›n burjuvazinin parlamenter biçimde kendi s›n›fsal diktatörlü€ünü uygulad›€› göreceli olarak etkili bir emperyalist devlettir. Bizzat bu devlet uzlaflmaz s›n›f çeliflkilerinin ifadesidir ve devlet ve zor ayg›t› bütünüyle burjuvazinin siyasi ve ekonomik ç›karlar›n› gerçeklefltirmek ve egemen s›n›f diktatörlü€ünü ayakta tutmak üzerine yöneliktir. Bu nedenle burjuvazinin propagandistlerinin çok övdükleri demokrasi de sadece çok s›n›rl› olarak demokratiktir. Bundan esas olarak avantaj sa€layanlar egemen s›n›f mensuplar›d›r.

Bu uzlaflmaz s›n›fsal toplumun afl›lmas›n›n koflulu – Avusturya’da da – proleter bir devrimdir. Proleter devrim geçmifl devrimlere karfl›n bir s›n›fsal toplumun yerine bir di€erini koymay› hedeflememektedir. Tam tersine proleter devrimin hedefi s›n›fs›z toplumdur.

uandaki Sistem ve Perspektiflerimiz

1. Tekni€in üretim, nakliyat, iletiflim vs. deki gittikçe daha da yükselen geliflmesine karfl›n dünya çap›nda insanlar›n en büyük ço€unlu€u 21. yüzy›l›n bafl›nda yoksulluk ve ço€u kez sefalet  içinde yafl›yor. Halk kitleleri genel refah›n bir yükselifli yerine düzenli olarak krizler ve savafllara maruz kalmaktad›rlar. Bunun suçlusu üretici güçlerin son derece dengesiz oranda geliflti€i küresel egemen kapitalist-emperyalist sömürü sistemidir. Toplumsal zenginlik buna uygun olarak hem uluslararas› alanda, hem de metropollerde (en geliflmifl kapitalist, emperyalistlerde) bile bütünüyle tek tarafl› da€›lm›flt›r.

Avusturya ve di€er imperyalist ülkelerde teknolojik ilerleme üretimin rasyonalize edilmesi ve iflçilerin ç›karlar›na karfl› olarak kullan›lmaktad›r. Emekçi kitlelerin yaflam standart› iflsizlik ve yükselen fiyatlar nedeniyle düflmektedir.

Kapitalistler s›n›f› ve onlar›n içinde herfleyden önce mali oligarfli (banka ve sanayi holdingleri) iktisat ve siyaseti kesinlikte kendi ç›karlar›na göre yönlendirmektedirler.

2. Kapitalistler s›n›f› devlet iktidar›na sahiptir; biz burjuvazinin diktatörlü€ü alt›nda yafl›yoruz. O salt kendi medya organlar›n› ve iflçi s›n›f› içindeki kendi ajanlar›n› (di€erlerinin yan›nda SPÖ= Avusturya Sosyaldemokrat Partisi – ÇN, ve  ÖGB= Avusturya Sendikalar Birli€i – ÇN) kullanmakla kalmaz, ayn› zamanda aç›k polis terörü ve askeri harekete geçirmeye giriflebilir ve gerekti€inde faflist bir egemenlik biçimi kurabilir. Yani iflçi s›n›f› s›n›f mücadelesi içinde egemenlerin siyasi kararlar›na bir etki yapabilecekse bile, yine sonal olarak karar› kapitalistler verir.

3. ‹flçi hareketi s›n›f mücadelesinde toplumsal reformlar› gerçeklefltirebilir ve burjuvaziyi tek tek taleplerin yerine getirilmesine zorlayabilir. Oysa bu iyilefltirmeleri sürekli güvence alt›na almak için sermayenin egemenli€i k›r›lmal›d›r. Ne var ki kapitalistler egemenliklerinden asla gönüllü olarak vazgeçmeyeceklerdir, ve onlar› bafl›m›zdan bar›flç›l araçlarla def edemeyiz. ‹flçi s›n›f› devrimci komünist bir parti önderli€inde silahl› bir ayaklanmayla siyasi iktidar› feth etmeli, eski devlet ayg›t›n› yerlebir etmeli, kapitalistleri mülksüzlefltirmeli ve kendisinin yeni, proleter-devrimci devlet ayg›t›na dayanarak kendisinin s›n›f ç›karlar›n› devrilen burjuvaziye karfl› gerçeklefltirmelidir (9.Tez ile karfl›laflt›r›n›z). Ancak böylece tüm insanlar›n ger- çekten yoksulluktan, kölelikten, bask›dan ve savafllardan ar›nd›€› bir toplumsal düzene kavuflabiliriz. Bu- nun için iflçi s›n›f›n›n ço€unlu€u toplumun devrimci bir dönüflümünün gereklili€ine ikna olmufl olmal› ve sosyalist inflay› kendi ellerine almal›d›r.

4. Bu yolda tüm insanlar›n kendi yeteneklerine göre genelin zenginli€i ve refah› ve sürekli ilerlemeye katk›da bulundu€u ve kendi gereksinimlerine göre pay sahibi oldu€u s›n›fs›z bir toplumu  mücadele ederek istiyoruz.

Proleter bir Devrim nedir ?

5. Proleterya önderli€indeki sosyal devrim toplumsal iliflkileri siyasi, iktisadi ve kültürel alanda bütünüyle dönüfltürür.

6. Proleter devrim birçok onlarca y›l süren sürekli bir süreçtir ve silahl› ayaklanmayla ve iflçi s›n›f›n›n örgütlü, bilinçli kesimlerinin siyasi iktidar› ele geçirmesiyle bafllar.

7. Siyasi alanda kapitalist s›n›f›n (ister onun burjuva-parlamenter, faflist-terörist, baflkanl›k diktatörlü€ü veya ister baflka bir biçimdeki) diktatörlü€ü veya çifte egemenli€in di€er bir biçiminin yerini iflçi sovyetleri biçiminde iflçi s›n›f›n›n dolays›z diktatörlü€ü planl› bir iktisat al›r. Parti içindeki örgütlü öncü devrimde (kendisinin önüne) önderlik talebini koymal›d›r.

8. ‹ktisadi alanda kapitalist sömürü düzeni ve azami kâr elde etme ilkesi, halk kitlelerinin ç›karlar› do€rultusundaki planl› bir ekonomi ile de€ifltirilir. Bunun önkoflulu genifl kapsaml› mülksüzlefltirme ve   iktisad›n tüm sektörlerinde üretim araçlar›n›n kamulaflt›r›lmas›d›r.

9. Kültürel alanda burjuva, kad›nlar› ay›r›mc›, milliyetçi ve dini-kara cahil /obskurantik/ kültür, diyalektik materyalizme dayanan, halka hizmet eden bir kültür ile de€ifltirilir.

10. Bu üç alan›n hepsinde yeni devlet iktidar› taraf›ndan ilk, kararl› ad›mlar h›zla at›l›r. Ne var ki bununla toplumsal devrim hiçbir flekilde bitmemifltir; bilakis halk kitlelerinin bunlar›n içine çekilmesiyle  devrimci kampanyalar sürdürülmeye devam etmelidir; aksi halde devrimci hareketin bir felce u€ramas› ve ad›m ad›m veya h›zl› bir flekilde kapitalizme geri dönüfl tehdit eder.

Proleter bir Devrimin Koullar›

11.  Emperyalist bir ülkede proleter bir devrimin temel önkoflulu kapitalist s›n›f›n flimdiye kadar oldu€u gibi art›k bu flekilde egemenliklerine devam edemeyece€i ve iflçi s›n›f› ile ezilen halk›n flimdiye kadar oldu€u gibi art›k böyle yaflamaya devam etmek istemedi€i devrimci bir krizdir. Bundan bir devrim de ç›kabilmesi için Lenin’e göre flu gerekliydi: “  Birincisi, iflçilerin ço€unlu€unun (ya da en az›ndan s›n›f bilinçli, düflünen, politik olarak aktif iflçilerin ço€unlu€u) devrimin gere€ini tam olarak kavramas› ve bu u€urda ölmeye haz›r olmas›; ikincisi, egemen s›n›flar›n en geri kitleleri bile politikaya çeken (her gerçek devrimin belirtisi, o zamana kadar gevflek olan emekçi ve sömürülen kitlenin siyasi mücadele konusunda yetenekli temsilcilerinin on kat, hatta yüz kat artmas›d›r), hükümeti güçten düflüren ve devrimcilere bu hü- kümeti h›zla y›kma olana€›n› sa€layan bir hükümet krizi yafl›yor olmalar› gerekir.” (Lenin, “ Sol Radi- kalizm”, TE, cilt 31, s. 71 vd, Almanca, Türkçesi:”Sol Radikalizm”, s. 85, ‹nter Yay›nlar›, 1996)

12. Bunun için iyi örgütlü, iflçi s›n›f›n›n tüm kesimlerinin içinde kök salm›fl, iflçi s›n›f› ve ezilen halk kitlelerinin hoflnutsuzlu€unu ve devrimcileflmesini kendi etkinlikleri ile ilerleterek siyasi bunal›m› keskinlefltiren marksist-leninist bir mücadele partisi gereklidir. Bu komünist partisi devrimci hareketi ideolojik ve pratik olarak yönetmesi için bilimsel komünizmi stratejik ve taktik olarak do€ru kullanabilecek durumda olmal›d›r. Kitlelere “ devrimci fliarlar›n do€rulu€unu deneyim yoluyla kavramak – görev bundan ibarettir”

(J. W. Stalin, “Leninizmin Temelleri Üzerine”, TE, cilt 6,  Almanca) kolaylaflt›rmak için mücadele ve örgütlenme biçimleri somut koflullara uyarlanmal› ve en iyi flekilde kullan›lmal›d›r.

13. Komünist partisi en bafl›ndan itibaren en kararl› ve en bilinçli güçleri örgütlemeli ve örgütünü onun silahl› ayaklanmay› siyasi olarak yönetme ve iktidar› iflçi s›n›f›n›n proleter-demokratik organlar› ile devrimci bir flekilde ele geçirmeye  yetkin bir araç olacak durumda infla etmelidir. O üyelerini devrimci teoriyle ve bunun pratik, yarat›c› bir flekilde kullan›lmas› konusunda e€itmeli; kendisini ve üyelerini illegalite

koflullar› alt›nda da çal›flabilecek olmaya haz›rlamal› ve ileri iflçileri gittikçe daha fazla kendi prati€i içine çekmeli ve onlar› devrimin gereklili€i konusunda ikna etmelidir. Komünist partisi iflçi s›n›f›na hizmet eder ve ondan kopuk ç›karlara sahip de€ildir.

14. ‹flçi s›n›f›n›n belirleyici bir bölümü devrimci teorinin beyinlerde sa€lam bir flekilde yer etmesi ve burjuva devlete karfl› pratik mücadeleler ile, siyasi, ekonomik ve kültürel önlemlerini burjuvazinin devrilmesinden sonra  proleter iktidar› uygulamaya yetkin olmal›d›r.

Avusturya’da Proleter bir Devrimin Olanaklar›

15. Son 150 y›lda birçok devrim çabalar› ve bir dizi kaç›r›lan devrimci veya devrim öncesi durumlar oldu. Çeflitli nedenlerle, ama ço€u kez en bilinçli devrimci güçlerin deneyimsizli€i veya karars›zl›€› nedeniyle Avusturya tarihinin bu dü€üm noktalar› kullan›lamad› (Ekim 1848, Ocak 1918 – Yaz 1919, 1927 – 34, 1938 bafl›, 1945, 1950).

16. Devrimci f›rsatlar›n kaç›r›lmas›nda Avusturya iflçi hareketi içindeki reformizm ve revizyonizm belirleyici bir rol oynamaktad›r: Sosyaldemokrasi 20. yüzy›l›n birinci yar›s›nda kendisinin Austromarksizmi ile iflçi s›n›f›n› devrimci mücadelenin teori ve prati€inden al›koydu; ikinci yar›s›nda ise  Austro-Keynesçilik ve kurumsallaflt›r›lm›fl sosyal ortakl›k sayesinde her türlü sendikal mücadele faaliyetini de uyuttu.

17. 1930-lu ve 1940-l› y›llardaki faflizmin sald›r›s› ve terör rejimi komünistler aras›nda da proleter devrim perspektifini büyük oranda arka plana itti. KPÖ (Avusturya Komünist Partisi – ÇN) 20. yüzy›l›n ikinci yar›s›nda önce halk cephesinin strateji olarak elefltirisizce sürdürülmesi, sonra Kruflçof-Breflnef-revizyonizminin Avusturya’ya uygulanmas› ile iflçi s›n›f› içindeki devrimci yönelim hemen hemen bütünüyle harap edildi. Küçük burjuva ideolojinin tüm türevlerine ve onun iflçi s›n›f› içindeki etkisine karfl› ideolojik mücadele belirleyici bir görevdir ve böyle bir görev olarak kalmaktad›r.

18.  Avusturya’da proleter devrimin teorisi , devrimcilerin pratikleri üzerine de feci bir flekilde tesirli olan, 1940-l› y›llardan beri ancak yetersiz bir biçimde geliflmifltir.

19. Avusturya’da devrimci-komünist perspektif ancak 1960-l› y›llardan buyana  Avusturya Marksist-Leninist Partisi (MLPÖ)  taraf›ndan yeniden ele al›nm›flt›r. Bu rönesans özellikle KPÖ-revizyonizmine karfl› mücadele, Komintern-çizgisinin yeniden yaflat›lmas›, Çin Devrimi ve Mao Zedung’un gerçekçi bir de€erlendirilmesi için mücadele, Üç-Dünya-Teorisine karfl› mücadele, Enver Hoca-revizyonizmine karfl› mücadelenin temelinde gerçekleflti.

20. Faflizmin K›z›l Ordu ve Müttefik Güçler taraf›ndan yenilgiye u€rat›lmas›ndan altm›fl y›l sonra ve sosyaldemokrat “ refah devleti”nin bitiminden yirmi y›l sonra devrimci bir devinim için koflullar yeniden daha uygun olacakt›r. Tüm bir kuflak ne faflizmi, ne de refah devletinin inflaas›n› yaflad›, bilakis sadece 1980-li y›llar›n ortas›ndan buyana kapitalist dünya sisteminin sürekli olarak iniflini  ve sermayenin gittik- çe daha küstahça iflçi s›n›f›na ve halk kitlelerine sald›r›s›n› yaflad›.

21. Oysa en s›n›f bilinçli güçlerin büyük bir bölümü hâlâ bafl düflman olarak faflizme karfl› mücadele yürüttü€ünden veya ony›llard›r süren “sosyal ortakl›k” nedeniyle kendibafllar›na hareket etmek için olanak gelifltirmediklerinden  devrim için subjektif unsurlar olanaklar›n çok gerisinde kal›yorlar.

22. Komünistler ancak tutarl›, dayan›kl› ve çok enerjiyle parti inflas›n› ilerletirlerse, ve iflçi s›n›f›n›n özel kesimlerini sosyaldemokrat  iflçi aristokrasinin etkisinden kopar›r ve ba€›ms›z olarak örgütlenirlerse, gelecek devrimci bunal›mlar›n olanaklar›n› kullanabilirler.

Proleter Devrime Götüren Yol

23. Avusturya’da iki esas s›n›flar kapitalist s›n›f ve  iflçi s›n›f›d›r.

2005  y›l›nda  Avusturya’da yaflayan 8 milyon insan›n yaklafl›k  5 milyonu daha dar anlamda iflçi s›n›f›na mensuptur  (faal çal›flanlar, iflsizler, geçimi temin edilenler ve yafll›lar).

Ayr›ca  yaklafl›k  2  milyon yar›-proleter, ücrete tabi  ‘ara tabakalara’ (özellikle e€itim, sa€l›k ve sosyal alanda çal›flanlar ve onlar›n aileleri) mensuptur.

Geriye kalan Avusturya’daki bir milyon insan küçük burjuvalar›n daha büyük kesimine  (küçük esnaf, zanaatkâr ve  kendi hesaplar›na çal›flan entellektüel  mesleklerden aileleri ile birlikte  yaklafl›k  600.000  kifli) mensuptur.

Köylülerin çok farkl› tabakas› , bunlardan en büyük bölümü küçük burjuvaziye ve yaln›zca çok  küçük bir bölümü burjuvaziye mensup olan aileleriyle birlikte toplam  yaklafl›k 240.000 kiflidir  (%  3).

Avusturya’da tüm burjuvazi 500.000  den daha az  insandan ibarettir (y›lda 40.000 avro dan daha  fazla kazanan  daha üst menajment te ‘ kendi bafl›na çal›flmayan’   yaklafl›k 230.000 çal›flanlar  ve aileleri  bu say›ya dahildir).

Daha dar anlamda kapitalist s›n›f› ( yani büyük ve ortaca kapitalistler ve onlar›n eile fertleri ) yaklafl›k 100.000 insan› kapsar. Do€rudan ve hepten ücretli iflçilerin sömürülmesinden yaflayan asalaklar s›n›f›  iflte bunlard›r. Bunlardan büyük burjuvazi ve mali oligarfli ye mensup yaklafl›k 10.000 kifli  en önemli üretim araçlar›na ve üretilen de€erlere sahiptir.

24.  Mücadeleci iflçilerin sermayenin siyasetine ve egemenli€ine karfl› birleflik cephesinin infla edilmesi devrime giden yolda gerçek ilerlemeler için belirleyicidir. ‹flçilerin birleflik cephesinin anlam› ve amac›, iflçi hareketinin siyasi ve örgütsel bölünmesine karfl›n iflçilerin kendilerinin ortak s›n›f ç›karlar› temelinde mücadele içinde birleflmesidir. Komünist partisi bu konuda sosyalizm yönelimini ilerletmeli ve reformist  ve revizyonist güçleri siyasi olarak tecrit etmelidir.

Somut pratik ile ajitasyon ve propaganda özgürlü€ünü içeren (örne€in: savafla karfl› platform ve yürü- yüfl, sosyal haklar›n budanmas›na karfl› ortak toplant›) belirli sorunlarla ilgili eylem birlikleri ve platformlar iflçilerin birleflik cephesinin güncel nüve biçimleridir. Bu eylem birlikleri çok say›da tek tek eylemlerden sonra bunlar› aflarak, komünist partisinin siyasi ba€›ms›zl›€›n› korumak zorunda oldu€u (“eylemde birlik, elefltiride  özgürlük”), bir cepheye do€ru (istikrarl› bir ittifak) gelifltirilmelidir.

25. Birleflik cephenin inflaas› ve gelifltirilmesi için, halk kitlelerinin egemenlerin siyasetiyle çeliflki içine girdi€i heryerde  müdahale eden kitle örgütlerinin  (ilerici dernekler, gruplar, kolektif topluluklar) yarat›l- mas› ve bunlar›n içinde çal›fl›lmas› herfleyden önce flehirlerde gereklidir.

Bu konuda (iflçi s›n›f›n›n yar›s›ndan fazlas›n› oluflturmalar›na karfl›n toplumsal olarak marjinallefltirilen) emekçi kad›nlar›n ve (kurumsallaflt›r›lm›fl ›rkç›l›k nedeniyle ekstra ayr›mc›l›€a tabi tutulan ) emek göçmenlerinin özel olarak örgütlenmesi özel öneme sahiptir. Seksizm, flovenizm ve ›rkç›l›€›n kitlelerin kafalar›nda “böl ve yönet” siyasetinin yer etmesi olarak ( ve böylece gericili€in ideolojik dayanaklar›) afl›labilip afl›lamayaca€› onlar›n kat›l›m›na da ba€l›d›r.

Burjuvazi iktidar›n›n temellerinin bulundu€u yerde, kapitalist üretimde, s›n›f mücadelesini yürütebilmek için mücadeleci bir sendika hareketine  gereksinimiz vard›r.

Ve do€al olarak iflçi gençli€in örgütlenmesi teflvik edilmelidir. O devrimin gelece€idir.

Bu nedenle devrimci-komünist partisi iflçilerin yaflad›€› ve (ücretli) çal›flt›€›, örne€in iflletme ve semt hücreleri biçiminde, heryerde faaliyetini gelifltirmelidir.

26. Sosyalist yönelimli bu kitle örgütlerinin siyasi, mücadeleci ortaya ç›k›fllar›yla proleteryan›n esas

tabakalar›n›n d›fl›nda yar›-proleter ücrete tabi ara tabakalar›n ve küçük burvujazinin kesimleri de sermaye ye karfl› mücadeleye iflçi s›n›f›n›n yan›na çekilebilir.

27. Çeflitli alanlarda  (kad›nlar›n kurtuluflu, antirasizm, sosyal hareket, çal›flma koflullar›, iflsizlik, anti

faflizm, savafl karfl›tl›€›, proleter enternasyonalizmi, antiemperyalist dayan›flma, çevre, evsiz-barks›zl›k vs.) mücadele komitelerine kat›l›m ile tüm bu tek tek mücadeleler burjuvazinin egemenli€ine karfl› ve onun sosyalist bir devrimle devrilmesi için birleflik bir mücadele cephesinde biraraya getirilmelidir.

28. Mücadelelerinin darbesini gerçekten bir bütün olarak kapitalist s›n›f›na karfl›, yani egemen düzene karfl› yöneltmek amac›yla komünist partisi için iflçi s›n›f› içinde  ideolojik egemenli€i kurmak yani onu (iflçi s›n›f›n› – ÇN) burjuvazinin zorla devrilmesinin ve sosyalist bir toplum kurulmas›n›n olana€› ve gerek- lili€i konusunda ikna etmek gereklidir.

29. Komünist partisi kadrolar›n› s›n›f mücadelesi prati€i içinde, onlar›n iflçi s›n›f›n›n mücadeleleri içinde kendilerinin de€er ve sa€laml›€›n› s›nanarak gösterecek ve hem iktidar›n ele geçirilmesinde, hem de yeni proleter-devrimci devletin ve sosyalist  planl› iktisad›n inflaas›nda önder bir yol oynayacak bir flekilde gelifltirmeli ve görevlendirmelidir.

‹ktidar›n ‹flçi S›n›f› taraf›ndan Üzerlenilmesi

30. Komünist partisi Avusturya ve  AB’ ndeki ekonomik ve siyasi geliflmeyi titiz bir flekilde izlemeli ve irdelemelidir, ileriye götürücü taktik kararlar› almak için  ( ve dünya durumunu, özellikle antiemperyelist mücadelelerin ve emperyalistleraras› çeliflkilerin geliflmesini dikkate almal›d›r). O (KP -ÇN) ileri hareketin ne çok önünden gitmeli, ne de pefline tak›lmal›d›r. O sonal olarak silahl› ayaklanma için uygun zama- n› do€ru de€erlendirmeli ve, ayaklanma için ayr›nt›l› tam plan ve zaman k›sa bir süre içinde belirlenerek, planl› bir flekilde saptanabilir.

31. Devrimci bir durumda kararl› ve silahl› birliklere dayanarak devlet gücünün gittikçe daha büyük alanlar›n› devralan ve sonal olarak devrimci ayaklanmayla tüm devlet iktidar›n› üzerlenen ve iflçi s›n›f›n›n egemenli€ini uygulayan proleter-demokratik ayaklanma organlar› olarak iflçiler sovyetlerinin inflaas›na özel dikkat hasredilmelidir.

32. Komünist  partisi do€ru zamanda, burjuva devlet ayg›t›n›n proleteryan›n en kararl› güçlerinin büyük kat›l›m ra€beti nedeniyle bu birlikleri da€›tamayaca€› bir zamanda, proleter milislerin inflaas›na bafllamal›d›r.

33. Komünist partisi silahl› ayaklanman›n haz›rlanmas› ve giriflilmesi  için ülke çap›nda, devrimci genel greve yönelimi iflçi s›n›f› içinde zaman›nda yerlefltirmeli ve bunun önlemlerini almal›d›r.

34. Komünist partisi, devrimci bir krizin yaklaflmas› halinde devrimin gerçekleflmesi için temel al›nan plana dayanarak kendi güçlerinin belirleyici yerlerde yo€unlaflmas› amac›yla derhal somut ve güncel plan› haz›rlamal›d›r: ‹flçi mahallelerinde, ama burjuvazinin askeri, siyasi ve ekonomik ana güçlerinin yo€unlafl- t›rd›€› yerlerde de (örne€in: k›fllalar, nakliyat  ve ileflim araçlar›, hükümet binas›, bankalar…).

35. Silahl› mücadelenin bafllat›lmas› birçok kentsel bölgelerde hemen hemen ayn› anda gerçekleflmeli ve h›zl› bir flekilde ülke çap›nda bir silahl› mücadeleye geçilmelidir. Kentlerdeki kitlesel ayaklanmalar mümkün olan en büyük bölgede devrimci-demokratik iflçilerin iktidar›n›n kurulmas›na götürmelidir; bunun peflinden eski egemen s›n›f›n›n karfl›devrimci askeri birliklerinin tümüyle yerlebir edilmesi için bir iç savafl biçiminde devrimci savafla giriflilir. Devrimci güçlerin inisiyatifi elden b›rakmamalar› belirleyici önemdedir.

Geçifl Toplumu olarak Proleter Sosyalizm

36. Bizler toplumu kendi güzel düflüncelerine göre dönüfltürmek isteyen ütopistler de€il, bilakis bilimsel dünya görüflünün yard›m›yla gerçek geliflmeyi ve onun yasall›klar›n› irdeleyen ve buna dayanarak daha iyi bir toplum için mücadelemizi yürüten diyalektik-materyalistleriz.

Ekonomik geliflme ve üretici güçlerin uluslararas› durumu nedeniyle s›n›fl› toplumun bir afl›lmas› çoktan beri mümkündür.

37. ‹nsan›n insan taraf›ndan sömürülmesine dayanan s›n›fl› toplumlar›n miras›na karfl› mücadelede kapitalist sömürücü toplum ile s›n›fs›z komünizm aras›nda bir geçifl toplumu gereklidir, proleter sosyalizmi, proleterya diktatörlü€ü.

38. ‹flçi s›n›f› egemenli€i alt›ndaki toplum düzeni olarak sosyalizm, proleterya diktatörlü€ü, ilkel toplumdan buyana (yani s›n›fl› toplumun bafl›ndan beri), halk›n büyük ço€unlu€unun, yani bizzat kad›n ve erkek farkl› kökenli emekçilerin en önemli üretim araçlar›na sahip olduklar› ve siyasi kararlar› ald›klar› ilk toplum düzenidir. Bu, sömürücü az›nl›€›n s›n›f egemenli€ini ancak halk kitlelerini bölmesi ve k›flk›rt -mas›yla ayakta tutabildi€i tüm geçmifl s›n›fl› toplumlar karfl›s›nda temelli bir ilerlemedir. Sosyalist toplum düzeni böylece toplumda, ekonomide ve ailede kad›nlar›n yüzy›llarca eski, ataerkil bask› alt›nda tutulmas›n›n ortadan kalkmas› için  ve bask›n›n ›rkç›, milliyetçi-flovenist ve benzer biçimlerinin ortadan kalkmas› için de temel oluflturmaktad›r.

39. Sosyalizm, kapitalizmden komünizme dinamik bir geçifl toplumudur. Bunun anlam› bir yandan bunun için keskin siyasi, ekonomik ve ideolojik s›n›f mücadelesinin gerekli oldu€u; ekonomi, siyaset, halk kitlelerinin bilincinde ve toplumsal yaflamdaki burjuva kal›nt›lar›n gittikçe daha fazla geriye itilmek ve sonunda ortadan kalkmak zorunda oldu€udur. Di€er yandan, kapitalizmden dolays›z kaynaklanmayan, oysa bölünme, bask› ve sömürüye yarayan çok farkl› düzeylerdeki halk içindeki di€er çeliflkiler de ad›m ad›m ortadan kald›r›lmal›d›r (örne€in: kent-k›r, kad›n-erkek, elifli- kafa ifli, … gibi). Bu geliflme duraklamaya u€rarsa, kapitalizmin geridönüflü tehlikesi daha büyür.

40. Sosyalizm, en önemli üretim araçlar›n›n toplumsallaflt›r›ld›€› ve üretim araçlar› üzerindeki özel mülkiyetin ortadan kald›r›ld›€› bir toplum düzenidir. Büyük ve ortaca kapitalist iflletmeler (büyük toprak mülkiyeti dahil olmak üzere) derhal mülksüzlefltirilecektir. Küçük iflletmelerdeki emekçiler kooperatiflerde biraraya toplanacak ve kooperatiflerin daha yüksek tipleri yoluyla ad›m ad›m gittikçe daha güçlü bir flekilde ulusal iktisadi planlaman›n içine çekilecektir. Ekonominin çeflitli sektörlerinin bilinçli bir geliflmesini iflçi s›n›f› ve halk kitlelerin ç›karlar›na göre ve onlar› azami olarak katarak eflitsel geçim güvencesiyle onlar›n gereksinimlerini ileriye götüren bütünlüklü toplumsal bir sosyalist bir plan iktisad› böyle mümkündür. Bu kâra yönelik olmayan, planl› ve krizlerden ar›nm›fl ekonomi geliflmesi hem ökolojinin ölçeklerini hem de çal›flma koflullar›n›n kolaylaflt›r›lmas›n› yerine getirecek ve çal›flman›n nahofl bir yük olmaktan ç›k›p sorumlu ve kendi sorumlulu€unda yaflam tarz› olarak ilk yaflam gereksinimlerinden biri haline gelmesi hedefine ad›m ad›m hizmet edecektir.

41. Sosyalizm, eski ezilen ücretli iflçiler s›n›f›n›n siyasi iktidara sahip oldu€u bir s›n›fl› toplumdur. Devrimci devlet iktidar›, bir yandan eski burjuvazi ve di€er eski sömürücü s›n›flar› ezmek ve da€›tmak; di€er yandan yeni bir burjuvazinin ortaya ç›kmas›n› engellemek için kullan›l›r. Yeni proleter devlet  iktidar›, sovyetler sistemi, do€rudan, kat›l›mc› bir demokrasidir. Bu, bir yandan kendisini burjuva-parlamenter demokrasiden, delegelerin/seçilmifllerin seçmenlerin sürekli denetimi alt›nda bulunmalar›, her zaman se- çimle görevden al›nabilirlikleri ve ortalama ücretten daha fazla kazanamamalar› ile ay›r›r. Di€er yandan sovyetler hem karar alma, hem de yürütme gücüne her düzeyde sahiptir; yani onlar kararlar›n› hemen de uygularlar veya uygulanmas›n› yapt›r›rlar. Bu geçifl toplumundaki iflçi s›n›f›n›n gerçek iktidar› için önemli bir devletsel temel, iflçi ve asker sovyetlerinin demokratik denetimi alt›ndaki proleter milislerin inflaas›d›r. fiimdiye kadarki sosyalist toplumlar›n deneyimleri, devleti gereksiz k›lmak için bürokratikleflmeye karfl› ve halk kitlelerinin gittikçe daha da yayg›n bir flekilde yönetime kat›lmas› için mücadeleye özel önem verilme-sini aç›kça belirtmektedir.

42. Biçimsel burjuva-demokratik özgürlükler (toplanma özgürlü€ü, düflünce va bas›n özgürlü€ü, …) sosyalizmde – kapitalizmde üretim araçlar› üzerindeki özel mülkiyete tan›nan merkezi hak d›fl›nda – halk kitleleri için gerçek olanaklara dönüfltürülür. Her türlü iflçi dernekleri (örn.: bas›n ve dernek teflvikleri ile) özellikle desteklenir ve burjuva örgütler da€›t›l›r. Buna ek olarak iflçi hareketinin sosyal haklara iliflkin eski ve yeni talepleri (e€itim, sa€l›k, ifl, konut, giyim, ev iflinin toplumsallaflt›r›lmas› hakk›, …) kapsaml› bir flekilde gerçeklefltirilir. ‹nsanlar›n gittikçe daha da büyük kesimlerinin temel gereksinimleri kendilerinin gerçek ifl verimlerinden ba€›ms›z olarak sosyalizm inflaas› süreci içinde ad›m ad›m toplum taraf›ndan karfl›l›ks›z karfl›lan›r.

43. Halk kitlelerinin büyük bir bölümü eski durumlardan devrimci kopman›n gereklili€ini kavrarsa, ancak o zaman sosyalizmin mücadeleyle kazan›labilmesine karfl›n, sosyalizmde insanlar eskisi gibi hâlâ eskiden kalma, geleneksel gerici düflünceler ve davran›fl tarzlar›yla doludurlar. Sosyalizm, iflçi s›n›f›n›n sömürünün eski ve yeni biçimlerine, bürokrasiye, eski toplumun kal›nt›lar› ve gelene€ine karfl›, emekçilerin gittikçe daha da yayg›nlaflan öz örgütü için kesintisiz, bilinçli mücadelenin tarihsel bir aflamas›d›r. Bu ne- denle sosyalist infla sürecinde, halk kitlelerinin proleterya partisi önderli€inde üst yap›n›n radikal bir flekilde dönüfltürülmesi için kampanyalar yürüttü€ü sosyalizmde toplumsal yaflam›n radikal bir flekilde dönüfltü- rülmesi için yinelenen kampanyalar yürütmesi (kültür devrimleri) gereklidir. Dinami€in korunmas› ve sos- yalizmin düflük bir aflamas›ndan daha yüksek bir aflamaya ve s›n›fs›z toplum kömünizme geçifl sürecinin sürdürülmesi ancak böyle olabilir.

44. Sosyalist toplum düzeni olarak nitelendirilmesinde örgüt olarak esas olarak olumlu ve sosyalist olarak de€erlendirdi€imiz özellikle 1917 den 1952 y›l›na (19. Parti Kongresi) kadar  Sovyetler Birli€i’ndeki;

1949 dan 1969 y›l›na (9. Parti Kongresi)  kadar Çin HC ‘ indeki; 1944 den 1976 y›l›na (7. Parti Kongresi) kadar Arnavutluk SHC’ deki toplumsal siyasi geliflmeye dayan›yoruz.

Bununla Do€u Avrupa’n›n (Çekoslovakya SC, Bulgaristan, DAC, …), Hindiçin’in baz› ülkelerinde ve Küba vs. de halkdemokratik-antiemperyalist yönelim içerisinde zaman zaman sosyalist geliflme unsurlar›- n›n bulundu€unu d›fltalamak istemiyoruz. Fakat oralarda proleter-devrimci bir sosyalizmin sistematik ve uzun y›llar inflaas›n› göremiyoruz.

Küçük burjuva ve iflçi aristokratik Sosyalizmin Ak›mlar›

45. Sol sosyaldemokrat ve revizyonistlerden bizi herfleyden önce onlar›n sosyalizme bar›flç›l bir geçifl olana€› teorisi ay›rmaktad›r. Bu bar›flç›l yol salt seyrekçe propaganda edilmekle kal›nmamakta, ayn› za- manda bu, ço€u kez fliddet yoluyla iktidar›n ele geçirilmesi ve burjuva devlet ayg›t›n›n y›k›lmas› sorununu bütünüyle gözard› etmeyi ve geçifltirmeyi ifade etmeyi içermektedir. Dahas› kendimizi özellikle siyasi olarak, bizim sosyalizmi iflçi s›n›f› ile burjuvazi aras›ndaki genifl çapta bar›flç›l rekabetin toplumu olarak kavramad›€›m›z; bilakis proleter devlet iktidar›n›n iflçilerin gittikçe daha ileri giden öz örgütüne  dönüflmesi için kullan›ld›€› keskin s›n›f mücadelelerin geçifl evresi olarak kavramam›z  ile ay›r›yoruz. Bu nedenle s›rf devletlefltirme, üretim araçlar›n›n kamulaflt›r›lmas›n›n en yüksek aflamas› de€il, bilakis onun birinci aflama- s›d›r.

46. Merkezcilik (Ortayolculuk -ÇN) proleter-devrimci hareket ile reformist hareket aras›nda bir ak›md›r. Onun siyasi karakteristi€i, teori ile prati€in birbirinden afl›r› derecede kopar›lmas›, mücadeleleri zay›flat›rken ve flafl›rt›rken ayn› zamanda  tumturakl› devrimci bofl laflar›n flamatas›d›r.  Merkezciler radikal ve devrimci laflar› – k›smen de devrimci programmatik görüflleri – pratik mücadelelerdeki bafltanbafla reformist, bürokratik ve içten pazarl›kl› (abwieglerisch) ortaya ç›k›fllar›yla birlefltirmektedirler. Buna tipik bir örnek Austro-marksizmidir.

Merkezcilik s›n›fsal aç›dan iflçi s›n›f› içindeki küçük burjuvazinin etkisini ifade eder. Sermayenin belirli sald›r›lar› hakk›nda hiddete kap›lan ve – burjuvazi taraf›ndan kabul edilmifl iflçi temsilcileri – konumunu tehdit alt›nda gören radikalleflmifl  iflçi aristokrasisinin tutumuna da uygun düfler.

Merkezcilik bugün çok çeflitli biçimlerde ortaya ç›kmaktad›r. Geliflmemifl s›n›f mücadeleleri dönemlerinde bu ak›m, temsilcileri elbette kendilerini tutarl› devrimci mücadele içinde kendilerini kan›tlamak zorunda  olmad›klar›ndan, proleter-devrimci ak›mlardan çok da zor ay›rd edilir.

47. fiu veya bu biçimde farkl› troçkist gruplar taraf›ndan savunulan biraz yukarda elefltirilmifl, baz› pozisyonlar biryana, biz ilkesel olarak komflu ülkelerdeki h›zl› devrimci ilerlemeler ile güncel olarak daha uygunca olanaklar elvermedi€i sürece sosyalizmin inflas›n›n bir ülkede mümkün oldu€u ve komünistler taraf›ndan planl› bir flekilde amaç edilmesinin zorunlu oldu€u görüflündeyiz. Bizler, Avusturya gibi küçük bir sosyalist ülkede düflmanca ve sald›rgan bir çevrede uzun bir süre tek bafl›na ayakta kalabilece€ine ina-  nan hayalperestler de€iliz. Bizim için söz konusu olan tarihsel ihtimaller de de€ildir. Ama bizler – Avustur-ya’da devrimci bir durum ortaya ç›kar ç›kmaz – biz komünistlerin iflçi s›n›f›n› iktidar› elegeçirme, proleterya diktatörlü€ünü kurma mücadelesine ve devamla sosyalist  inflaan›n ilk ad›mlar›n› atmaya sevk etmemiz zorunda oldu€umuzdan eminiz. Her duraksama ve komflu ülkelerde ne olaca€›n› bekleme, sadece  Avusturya devrimine ihanet etmek olmazd›. Üstüne üstlük uluslararas› devrimci harekete ihanet olurdu; çünkü iktidar› ele geçirebilecek durumda olmak  ve bunu yapmamak, bizzat kendi örne€inde di€er ülkelerdeki iflçi s›n›f›n› cesaretlendirmek ve devrimci harekete geçmeye teflvik etmek olana€› f›rsat›n› kaç›rmak anlam›na  gelir.

48. Kruçflof-Breflnef-revizyonistleri karfl›s›nda Sovyeüler Birli€i’ndeki kapitalizmin restorasyonunun 1956 daki 20. Parti Kongresi’nden beri uluslararas› komünist harekete son derece  a€›r bir siyasi ve ideolojik darbe indirdi€ini vurguluyoruz. Eskiden devrimci iflçi partisi kadrolar›ndan yeni bir bürokratik burjuvazi iktidar› ele geçirdi€inde ve k›z›l bayraklar alt›nda bürokratik kapitalizmin özel bir tipinin yeni bir sömürücü düzenini kurdu€unda devrimci iflçi hareketi dünya çap›nda ony›llarca süren savunma durumuna getirildi. Bu yenilgi sosyalist kamp›n tüm halk cumhuriyetlerinde, ancak Çin ve Arnavutluk’ta geçici olarak etkin bir flekilde mücadele edilebilen  durgunlaflmaya  ve yozlaflmaya götürdü. Sosyalist bir toplum düzeni perspektifi, e€er bizler kendimizi Breflnef-revizyonizmden berrak ve kan›tlay›c› bir flekilde ay›r›rsak, ancak o zaman  yeniden parlayacakt›r. Bu, yeni bir bürokratik burjuvazinin egemenlik teorisidir ve Do€u Avrupa’n›n revizyonist devletlerini 1960-l› y›llardan itibaren kesin bir flekilde kapit

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s